Altijd op de hoogte

Nieuwsberichten

Verhalen

Tijdens onze diensten op zondag maar ook in onze wekelijkse nieuwsbrief laten we mensen aan het woord die graag willen vertellen hoe God in hun leven werkt. We willen deze verhalen graag met u delen.

Mag het ook niet goed gaan?

EliseOp deze plek lees ik vaak prachtige, hoopvolle verhalen over de gave dingen die God doet in mensenlevens. Prachtig om te lezen en hoopgevend. Toch maken de stukjes ook weleens iets anders bij mij los. Mag het ook niet goed gaan met iemand? Wat is de plek van het lijden in ons geloof? Binnen de westerse seculiere visie op de dingen wordt lijden beschouwd als een onderbreking van de vrijheid om op de manier te leven die ons het gelukkigst maakt. Natuurlijk willen we dat het goed met ons gaat en daar is op zich niets mis mee. Maar als het niet goed gaat, mag dat er dan ook zijn? We doen graag alsof het goed met ons gaat en we willen zo graag klaarstaan voor ‘de ander’. Prachtig! Wij zijn er als kerk voor anderen. Maar wat nu al het onszelf betreft? Wat nu als je eigenlijk op instorten staat omdat je alle ballen in de lucht probeert te houden? Wat nu als je twijfelt aan God? Wat nu als je huwelijk onder druk staat? Wat nu als je bedrijf al heel lang niet goed loopt? Wat nu als je maar blijft hangen in de ene zonde waarvan je weet dat je er mee moet stoppen? Wat nu als je te maken hebt met lijden waar je zelf helemaal niets aan kunt doen? Laatst gebeurde er iets bijzonders in de dienst. Iemand gaf me een hand en vroeg; “he, hoe is het?” Ik antwoordde: “nou, eigenlijk niet zo goed”. Toen een verbaasde blik, want bij veel mensen is het antwoord op die vraag: “goed hoor, druk!” of iets van die strekking. De reactie was: “oh, nou, uhm, met mij eigenlijk ook niet zo…”  Helaas eindigde het gesprek hier omdat de dienst begon. Ik voelde me opgelucht; ik ben niet de enige waar het niet goed mee gaat. Ik ben blij met de dappere mensen die in al hun kwetsbaarheid open durven te zijn over hun moeilijkheden. Die hierover willen delen tijdens een avondmaalsdienst of tijdens de koffie. Pas als we open durven zijn, komt er ruimte. Kunnen we samen huilen en bidden. Merken we dat de ander ook moeiten heeft. Juist in onze eigen zwakheden, leren we de diepte van Gods genade kennen. 

Anders zijn en anders voelen...

hanneke

Nu bijna tien jaar geleden, ben ik na twee jaar verkering te hebben gehad, getrouwd. Maar de droom die ik van een huwelijk had, kwam niet uit. Nu zo’n drie jaar geleden ben ik gescheiden, na zeven jaar worstelen in het huwelijk. Zowel het huwelijk als de scheiding en de periode daarna hebben een enorme impact op mijn leven gehad. Er was niets meer van mijzelf over en ik zat in een diep donker dal, waarin ik echt dagen had dat ik de moed wilde opgeven en niet snapte waarvoor ik het allemaal deed. Lees hier het hele getuigenis van Hanneke van Driel.

 Ik dacht dat niemand in de kerk wist wie ik was...

zillah

“Eind 2014 ben ik met spoed opgenomen in verband met een ernstige depressie. Ik wist niet meer wat ik met mezelf aan moest. Er waren veel tegenslagen in mijn leven geweest. Mijn jeugd was een moeizame en met mijn familie had ik nagenoeg geen contact meer. Ik was gestopt bij de Jeugdgroep van de Rank vanwege mijn leeftijd en voelde me op zondagen in de kerk eigenlijk heel eenzaam. Ik zat een beetje tussen de wal en het schip eigenlijk. Toen iemand in de hulpverlening tegen mij zei dat ik moest beginnen bij het vergeven van mijn ouders wist ik niet goed hoe ik dat moest aanpakken. Lees hier het hele getuigenis van Zillah de Bruijn.

Zijn weg is de beste…

Herman

“Met 120 km per uur reed ik in juli vlakbij Amersfoort toen ik merkte dat ik mijn zicht verloor. Ik onderscheidde nog wel licht en donker van elkaar maar zag verder helemaal niets meer. Rechts van mij reden vrachtauto’s wist ik en ineens merkte ik dat ik, zonder iets geraakt te hebben, op de vluchtstrook was beland en vlakbij de afslag van Vathorst de auto in het gras parkeerde. Ik ben uitgestapt en ben op de achterbank gaan zitten aan de rechterkant van de auto met de deur open en moest overgeven. Ik voelde me erg beroerd en ben op de bijrijder stoel gaan zitten en heb de stoel iets achteruit gedraaid.” Lees hier het hele getuigenis van Herman Dees.

 

Samenkomsten

Utrecht

Utrecht

Leidsche Rijn

Leidsche Rijn

Rivierenland

Rivierenland

Persian Baptist Church

Persian Baptist Church